search clock mail alarm sitemap
آخرین بروزرسانی فنس مووی : ۳۰ آبان ۹۶
امروز : ۰۳ مهر ۱۳۹۷ - 25 September 2018
تماس با مدیران :
info@fansmovie.ir
  • photo_2017-11-19_11-58-29-247x370.jpg
  • 2354839-370x247.jpg
  • 1616818-370x243.jpg
  • photo_۲۰۱۷-۱۱-۲۰_۱۴-۳۱-۵۴-370x247.jpg
  • 2640278-370x247.jpg
  • khabar-mosahebeh-andalibi-2-261x370.jpg
  • 555560-00902453015p03-e1511155745789-370x250.jpg
  • 2408565-370x247.jpg
  • 2199259-370x247.jpg
  • 15_48-e1410260861524-370x221.jpg

oops commingصفحه اصلی send statمشاهده امار وبسایت contact chatاینستاگرام forum starتلگرام ads


آخرین ارسالها

دانلود فیلم با لینک مستقیم



چگونه جایزه اسکار به شاخه عملیات روانی القاعده رسید؟

چگونه جایزه اسکار به شاخه عملیات روانی القاعده رسید؟

دسته بندی : اخبار سینما و موسیقی

۱۰ اسفند ۱۳۹۵  |  بدون نظر
interfilm


سینماپرس: مستند کوتاهی که آکادمی اسکار به آن جایزه داد روایتی بود که کلاه سفیدها از نبرد حلب ارائه کرده‌اند. نبردی که در آن گروه‌های تروریستی به عنوان قهرمان فیلم و ارتش سوریه نقش «بد من» را بازی می‌کند.

جایزه بخش مستند کوتاه اسکار به «کلاه سفیدها» تعلق گرفت. اعطای اسکار به این گروه موضوع غیرمنتظره‌ای نبود. این گروه یکی از نامزدهای دریافت جایزه صلح سال ۲۰۱۶ هم بود. رائد صالح از سرکردگان این گروه روی سن رفت و در بخشی از سخنرانی‌اش گفت؛ می‌خواهم آیه‌ای از قرآن را بخوانم که در آن آمده اگر فردی یک نفر را بکشد گویی همه بشریت را کشته است!


اما کلاه سفیدها چه کسانی هستند؟ در سوریه چه می‌کنند؟ و آیا مطابق آنچه ادعا دارند در جنگ سوریه بیطرف هستند؟ این گروه که به دلیل بر سر گذاشتن کلاه‌های سفید رنگ، این نام را برای خود برگزیده‌اند مدعی هستند کارشان کمک به مردم و شهروندانی است که در جنگ آسیب می‌بینند.

به گزارش تسنیم، تاریخ تاسیس این سازمان و نیز مواضع سیاسی مدیرانش و همچنین منابع مالی و پشتیبانی دفاع مدنی باعث می‌شود در بی‌طرفی این سازمان تردید ایجاد شود. این سازمان در مارس ۲۰۱۳ به دست کارمند سابق اداره اطلاعات نظامی و کارشناس امنیتی انگلیس، جیمز لو میجرر تاسیس شده است و در واقع باید آن را بازوی تبلیغاتی ام. آی۶ در سوریه دانست. این گروه با گروه موسوم به «ناظران حقوق بشر سوریه» که دفتر اصلی آن در لندن است، رابطه‌ای تنگاتنگ دارد و به نوعی مکمل هم محسوب می‌شوند.   حمایت مستمر شبکه ماهواره‌ای گروهک منافقین- که دستانش به خون ۱۷ هزار شهروند ایرانی آغشته است- از کلاه سفیدها و مصاحبه‌های اختصاصی با رائد صالح، به خوبی نشان‌دهنده سمت و سوی این گروه به اصطلاح امدادرسان و صلح‌طلب است!


سازمان کلاه سفیدها برای سازماندهی داوطلبان برای فعالیت در زمینه دفاع مدنی ایجاد شده، که سالانه ۳۰ میلیون دلار بودجه برای آن اختصاص داده می‌شود. بخش عمده‌ای از این بودجه در جهت تامین نیازها و پرداخت حقوق داوطلبان است.

در گزارش USAID که در ژانویه ۲۰۱۵ منتشر شده آمده است: «این نهاد ۱۸ میلیون دلار به کلاه سفیدهای سازمان دفاع مدنی سوریه اختصاص داده است. همچنین لندن تلگراف در مورد کلاه سفیدها می‌گوید که تامین‌کننده اصلی این سازمان وزارت خارجه امارات متحده عربی است که ۳/۵ میلیون یورو به این موسسه اعطا کرده است. همچنین دولت انگلیس نیز اعلام کرد که ۱۰ میلیون یورو به این سازمان به منظور افزایش هماهنگی میان این سازمان و مجلس مخالفان سوری اعطا خواهد کرد. تعداد داوطلبان کلاه سفید نیز ۲۰۰۰ نفر افزایش داشته است و به هر یک از اعضا ماهانه معادل ۱۵۰ دلار پرداخت می‌شود.»


چندی پیش پایگاه کانادایی «گلوبال ریسرچ» و در کوران نبرد ارتش سوریه با تروریست‌ها در حلب نوشت: غرب هجمه رسانه‌ای شدیدی را برای تحریف حقیقت آنچه در شهر حلب سوریه میان ارتش سوریه و متحدانش در مبارزه با گروه‌های تروریستی مانند داعش، جبهه النصره، جیش الاسلام و احرار الشام که از سوی عربستان، ترکیه و ناتو حمایت می‌شوند، در پیش گرفته است.


در ادامه این گزارش عنوان شده بود: گروه‌های مسلح صدها خمپاره را به حلب شلیک کرده‌اند و این موضوع موجب واکنش ارتش سوریه شده است اما رسانه‌های آمریکایی تصویری اشتباه از این اقدام ارتش سوریه برای رفع تهدید از شهروندان حلب را منعکس می‌کنند. همچنین دولت آمریکا از سازمان‌های غیردولتی و برخی شبه نظامیان به صورت نیابتی استفاده می‌کند تا از این طریق به صورت دائمی تصویری دروغین را از ارتش سوریه نشان دهد که در آن نیروهای ارتش فقط شهروندان را هدف قرار می‌دهند. از جمله بارزترین این سازمان‌ها، «کلاه سفیدها» در سوریه است که منبع اصلی برای انعکاس تصویری است که مدعی است جنگنده‌های روسیه و سوریه به شکل دائمی بیمارستان‌ها را هدف قرار می‌دهند.


مستند کوتاهی که آکادمی اسکار به آن جایزه داد روایتی بود که کلاه سفیدها از نبرد حلب ارائه کرده‌اند. نبردی که در آن گروه‌های تروریستی به عنوان قهرمان فیلم و ارتش سوریه نقش «بد من» را بازی می‌کند. هنگامی که شرق حلب از اشغال تروریست‌ها آزاد شد، روشن شد که مقر کلاه سفیدها چیزی جز پایگاه نظامی القاعده نبوده است. آنها پس از خروج از حلب اقدام بعدی خود را در اطراف دمشق کلید زدند. آنان با همکاری نیروهای القاعده در منطقه وادی بردی، هفته‌ها ۵ میلیون شهروند دمشق و حومه آن را از آب آشامیدنی محروم کردند.


اصلی‌ترین کارکرد کلاه سفیدها تهیه فیلم‌های ساختگی و تبلیغاتی برای وارونه‌نمایی شرایط جنگ در سوریه است. آنها در این راه از هیچ ترفند و تقلبی دریغ نمی‌کنند. از این جهت اعطای جایزه اسکار به عنوان نماد داستان پردازی تصویری هالیوودی به این گروه را باید کاملاً بجا دانست! امروز تروریست‌ها در میدان نبرد سوریه درمانده‌تر و از هم پاشیده‌تر از همیشه هستند. اعطای اسکار به کلاه سفیدها را می‌توان تزریق امید به بازوی تبلیغاتی و جنگ روانی القاعده در جنگ سوریه دانست.

* کیهان



لینک منبع

pic
برچسب ها:

تعداد بازدید : 1,299 views
ادامه مطلب
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...

نوازنده‌ای که در کنسرت پنهان شد و ساز زد! /عجیب اما واقعی!

نوازنده‌ای که در کنسرت پنهان شد و ساز زد! /عجیب اما واقعی!

دسته بندی : اخبار سینما و موسیقی

۱۰ اسفند ۱۳۹۵  |  بدون نظر
interfilm



خبرگزاری فارس نوشت:

کنسرت حمید حامی

کنسرت حمید حامی در حالی در تالار وحدت تهران برگزار شد که یکی از نوازندگان گروه به دلیل برخی مسائل حقوقی مجبور شد بدون حضور در صحنه و به صورت پنهانی ساز بزند!

کنسرت حامی در حالی شب گذشته در تالار وحدت اجرا شد که عدم حضور نوزانده درامز در کنسرت و پنهان شدن او به جهت برخی مسایل حقوقی، حاشیه‌هایی را ایجاد کرد.

خواننده آلبوم «یک لحظه عاشق شو» در انتهای کنسرت شب گذشته خود در تالار وحدت گفت: «خیلی‌ها پس از اجرای شب گذشته به من گفتند که صدای ساز «درامز» در کل کنسرت بود ولی خود این ساز روی صحنه حضور نداشت و صدا پلی بک بود. ولی من باید در این باره توضیح بدهم که صدای درامز «پلی بک» نبود و ما مجبور شدیم نوازنده درامز گروه را این پشت قایم کنیم.»

حامی که دومین شب اجرای زنده خود را در تاریخ ۸ اسفند در تالار وحدت روی صحنه برده بود، افزود: «متاسفانه دلایل این اتفاق را نمی‌توانم بازگو کنم ولی از شما می‌خواهم که برای این نوازنده مهم و قدیمی پاپ که امشب و دیشب ما را همراهی کرد، کف بزنید.»

به گزارش فارس، این نوازنده و موزیسین قدیمی پاپ پس از یک ماجرای حقوقی با یک خواننده سرشناس پاپ دیگر که قبلا با یکدیگر همکاری می‌کردند، دچار مشکلاتی شده است.

ماجرا از این قرار است که قرادادی مبنی بر انحصار حضور روی صحنه از سوی آن خواننده درباره نوازنده درامز وجود داشته و خواننده پاپ چندی پیش با شکایتی رسمی، این نوازنده را به پرداخت جریمه‌ای سنگین محکوم کرده است و در صورت اجرای مجدد با هر خواننده دیگری روی سن، بار دیگر دعوای حقوقی دیگری برای او ارائه خواهد شد. فارس به دلایل حقوقی از بازگو کردن نام خواننده و جزئیات دیگر این موضوع خودداری می‌کند.

در اجرای شب گذشته حامی در تالار وحدت، احسان حق‌شناس، سجاد شهباززاده و… از جمله هنرمندانی بودند که در سالن اجرای برنامه حضور داشتند. این کنسرت به همت موسسه «کامیاب بهاران» و تهیه‌کنندگی علی حق‌شناس برگزار شد.

 



لینک منبع

pic
برچسب ها:

تعداد بازدید : 1,352 views
ادامه مطلب
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...

رئیسیان: دلیل سروصدای جشنواره امسال هم پاسخگو نبودن مدیران بود/ سینماگران تحمل نقد خودشان را ندارند!

رئیسیان:  دلیل سروصدای جشنواره امسال هم پاسخگو نبودن مدیران بود/ سینماگران تحمل نقد خودشان را ندارند!

دسته بندی : اخبار سینما و موسیقی

۱۰ اسفند ۱۳۹۵  |  بدون نظر
interfilm


سینماپرس: دومین جلسه نقد و آسیب شناسی سی‌وپنج دوره جشنواره فیلم فجر عصر روز دوشنبه ۹ اسفندماه با حضور علیرضا رئیسیان، سعید قطبی‌زاده، سیدمحمد حسینی و حسن باقری نسب(مسئول دپارتمان سینمایی مجموعه فرهنگی سرچشمه) در مجموعه فرهنگی سرچشمه تهران برگزار شد.

به گزارش سینماپرس، در ابتدای این برنامه حسن باقری نسب(مسئول دپارتمان سینمایی مجموعه فرهنگی سرچشمه) درباره هدف از برگزاری این سلسله جلسات گفت: ما تاکنون دو جلسه آسیب‌شناسی جشنواره فیلم فجر را با این نیت برگزار کرده‌ایم تا بتوانیم به درک درستی از ماهیت جشنواره و در کنار آن به الگویی مناسب از نقد درست و اصولی دست پیدا کنیم و حتی از مسئولین سینمایی نیز دعوت کرده‌ایم تا در جلسه دیگری در این مجموعه حضور یابند تا بتوانیم به جمع بندی کاملی از آسیب‌شناسی جشنواره دست یابیم. لذا در این جلسه قصد داریم تا با حضور دوستان به آسیب‌شناسی واقعی جشنواره فیلم فجر در طی ۳۵ سال برگزاری آن برسیم و برای حل مشکلات راه‌حل ارائه دهیم.

* سیر تغییرات تاریخی جشنواره همگام با سیر تغییرات کیفی آن نبوده است

در ادامه علیرضا رئیسیان با اشاره به فلسفه وجودی و شکل گیری جشنواره فیلم فجر در ابتدای سخنانش گفت: فلسلفه وجودی جشنواره فیلم فجر ایجادی پیوندی بین جشن‌های پیروزی انقلاب با سینمای ایران بود که به نوعی در حال شکل‌گیری مجدد بود و پس از آنکه عملا در سال ۵۶ چیزی به نام سینمای ایران به واسطه واردات بی رویه فیلم خارجی نداشتیم، این جشنواره شکل گرفت تا به نوعی به سینمای ملی ما هویت بگیرد و تولیدات سینمای ایران در شکل جشنواره‌ای به نمایش در آید و سال سینمایی ایران در واقع با جشنواره فجر مشخص می‌شد.

رئیسیان ادامه داد: نکته مهم درباره آن سال‌ها و خود جشنواره این است که سازوکار همه چیز از جمله سینما کاملا در دست بود و حتی در سه سال اول جشنواره تعداد جوایز کاملا محدود بود و به مرور همگام با پیشرفت‌های فنی سینمای ایران جوایز فنی نیز به جشنواره اضافه شدند و در واقع اینگونه نبود که از ابتدا جشنواره‌ای مثل جشنواره امروز داشته باشیم و این همه تغییرات لزوم یک دگرگونی در ساختار جشنواره را گوشزد می‌کند. حتی در بخش بین‌الملل که ابتدا با بزرگداشت‌ها و مرور فیلم‌های مهم شکل گرفت و در ادامه به دلیل استقبال دانشجویان در دوره‌های بعد گسترده‌تر شد و در واقع همه تغییرات به مرور و براساس سلیقه مدیران اتفاق افتاده است.

این نویسنده و کارگردان سینما در ادامه با اشاره اینکه جشنواره فجر دارای دو سیر تاریخی و کیفی است، اظهار داشت: جشنواره فجر یک سیر تاریخی دارد و یک سیر کیفی، در سیر تاریخی ما با مدیریت مواجه هستیم و تصمیماتی که برای برگزاری جشنواره گرفته است و در سیر کیفی با پیشرفت‌های کیفی جشنواره که در کنار تغییرات کیفی هیچوقت توجهی به سیر تاریخی و تصمیمات مدیرتی و جنبه‌های مدیریت جشنواره نشده است و آن دگرگونی که همپای رشد سینما در سیر کیفی رخ می‌دهد در سیر تاریخی و تغییرات مدیریتی رخ نداده است.

وی افزود: به معنی بهتر وقتی ما بعد از ۳۴ دوره برگزاری جشنواره برای جشنواره سی‌وپنجم،۳۳  فیلم را در بخش مسابقه نمایش می‌دهیم جشنواره به همان شکلی برگزار می‌شود که مثلا زمانی ۲۰ فیلم در بخش مسابقه داشت. ما ۳۳ فیلم را براساس تصمیمات مدیریتی وارد بخش مسابقه می‌کنیم درحالیکه به لحاظ کیفی جشنواره را با همان معیارهای ۲۰ فیلم برگزار می‌کنیم و شکل هیات انتخاب نیز غلط‌تر از آن موقع است با این تفاوت که در آن زمان همه مسئولیت در دست دولت بود و لازم نبود مثلا کمیته انتخاب پاسخگوی همه موارد باشد و تمام مسئولیت ها بر عهده دبیر بود اما الان هیات انتخاب خود را ملزم به پاسخگویی می‌داند چون پاسخی از سوی مدیریت دریافت نمی‌شود.

کارگردان فیلم «دوران عاشقی» خاطرنشان کرد: در سیر تحول تاریخی که ۳۵ دوره از برگزاری جشنواره می‌گذرد همه چیز در سینمای ایران تغییر کرده اما برگزاری جشنواره همچنان بر منبای همان روش‌های قدیمی است و درباره همه سوالات می‌خواهیم پاسخ‌های قدیمی بدهیم. دلیل سروصدای جشنواره امسال هم همین پاسخگو نبودن مدیران بود و موضوع تاسف‌بار درباره جشنواره امسال این بود که هیچکس حتی خود سینماگران که باید آستانه نقدشان از همه بیشتر باشد، تحمل نقد را نداشتند در حالیکه سینما یعنی چالش، برخورد و قضاوت و هرکسی که فکر کند می‌تواند بدون هیچ سروصدا و چالشی مجموعه‌ای مانند سینما را اداره کند،  اشتباه کرده چرا که سینمای بدون چالش و نقد یک سینمای مرده است.

* تغییرات جشنواره در سال‌های اخیر نه براساس ضرورت بلکه سلیقه مدیران بوده است

در ادامه این نشست سعید قطبی‌زاده منتقد و سینمایی نویس مطرح کشورمان در ادامه این نشست با طرح پرسشی درباره ماهیت برگزاری جشنواره گفت: به اعتقاد من اولین موضوعی که در ارتباط با جشنواره فیلم فجر باید از خودمان بپرسیم این است که جشنواره را اصلا چرا برگزار می‌کنیم؟ زمانی که در دهه ۶۰ جشنواره فیلم فجر برگزار شد کشور ما بعد از یک تحول بزرگ بود و با این سوال مواجه شده بود که آیا اصلا سینما می‌خواهیم یا نه؟ و به نظرم ضرورت برگزاری جشنواره به طور کلی ارائه یک راه‌حل بود که چگونه می‌توانیم سینمای سالم و ملی داشته باشیم.

وی با اشاره به نحوه مدیریت سینما در دهه ۶۰ تصریح کرد: اتفاقی که در دهه ۶۰ شاهد بودیم اتفاق عجیبی بود و سال‌هایی که در مدیریت آقایان بهشتی و انوار مشاهده کردیم را احساس می‌کنم که با پختگی راهبردی و مدیریتی آن سال‌ها را دیگر هرگز مواجه نشدیم و نتیجه‌اش تربیت فیلمسازانی بودند که هرکدام در نوع تفکر و نگرش خود صاحب سبک و تاثیرگذار هستند. هرچند هر سیاست و مدیرتی یکسری ریزش‌هایی دارد اما برای یک دهه در دهه ۶۰ برای سیاست‌های مدیریتی در سینما شاهد ثبات هستیم اما درست از دهه ۷۰ به بعد نه فقط به دلیل تغییر مدیران بلکه به دلایلی از جمله تغییر الگوها و انتظارات از سینما شاهد یک هرج و مرج مدیریتی شدیم.

قطبی‌زاده ادامه داد: اگر ۳۵ دوره جشنواره را مانند یک جوان ۳۵ ساله در نظر بگیریم، در دوره‌های اول عادت‌هایی داشت که برخی خوب و برخی بد بود و حالا این آدم بالغ باید تنها رفتارهای خوبی بروز دهد و طبیعی است که یکسری رفتارها براساس ضرورت است اما ما همچنان شاهد عادت‌های رفتاری جدید از جشنواره هستیم و این به دلیل ضعف مدیریتی است و تغییراتی هم که رخ داده بنا بر ضرورت نبوده بلکه در جهت سلیقه مدیران و برگزارکنندگان جشنواره و عمدتا غیراصولی بوده است.

این منتقد سینمایی خاطرنشان کرد: ما درباره مقطعی از سینمای ایران حرف می‌زنیم که ده سال ثبات مدیریتی در آن وجود داشت و جالب این است که در این ده سال هیچگونه تفکر سیاسی در این مدیریت نمی‌توانید پیدا کنید و از هیچکدام از مصاحبه‌های آقایان بهشتی و انوار نمی‌توانیم متوجه شویم که متعلق به کدام جناح یا تفکر سیاسی هستند اما پس از آن به دلیل تغییرات ایجاد شده و در نتیجه تعدد مدیران و تعدد سلیقه‌ها که ناشی از تغییرات سیاسی است شاهد این هستیم که آدم‌های سیاسی برای مدیریت منصوب می‌شوند و نتیجه این همه تغییرات بی هویتی جشنواره است.  

وی ادامه داد: کدام جشنواره را در دنیا سراغ دارید که اینقدر بی هویت باشد که مثلا یک ماه مانده به برگزاری سوال کنیم که آیا امسال بخش مستند داریم یا نه و بزرگداشت‌های آن مربوط به چه کسی است و همه این‌ها ناشی از عدم ثبات و ضعف مدیریت است و چیزیکه در این میان قربانی می‌شود به طور خاص جشنواره و به طور عام خود سینمای ایران است. در همه جای دنیا یک مکانی به نام کاخ جشنواره با چند سالن سینما و تعداد محدودی نمایش فیلم وجود دارد اما ما جشنواره را اینقدر فربه کرده‌ایم که کل ایران باید میزبان آن باشد. کدام جشنواره را سراغ دارید که حضور در آن اینقدر بی‌ارزش باشد که هرکس که اراده کند بتواند فیلم‌های جشنواره را ببیند آن هم جشنواره‌ای که قرار است فیلم‌های اکران سال بعد در آن توسط عده‌ای ارزیابی شود اما تقریبا هرکس که بخواهد می‌تواند هر فیلمی را ببیند و در این شرایط اصالت فیلم‌ها و حتی خود جشنواره دارد از بین می‌رود و جشنواره فیلم‌ها را به شکل علنی نشان می‌دهد و دیگر جایی برای کنجکاوی یا تشنگی مخاطب باقی نمی‌ماند.

* در ارتباط با جشنواره فجر دچار فیگور کمیت محوری شده‌ایم

براساس این گزارش، در ادامه این نشست سیدمحمد حسینی منتقد و پژوهشگر سینمایی در ارتباط با جشنواره فیلم فجر گفت: اصولا دو نوع جشنواره داریم، جشنواره‌ای پسین مانند جشنواره فجر و جشنواره پیشین مانند اسکار. در اسکار ملاک ارزیابی دیده شدن آثار در اکران عموم است اما در جشنواره فجر قبل از اکران عمومی آثار دیده می‌شوند که هرکدام اهداف و رویکردهای مشخص خود را دارند. اما فارغ از این دو تفاوت ماهیتی و مشخص جشنواره یک اتفاق دیگری در جشنواره ما می‌افتد و آن هم بولتن نویسی‌ها و خوانش‌های فرامتنی از جشنواره است که باعث خوراک مدیران می‌شود در حالیکه جامعه اصلا کاری به این حواشی ندارد و مسیر خودش را می‌رود و برای خود من بارها و بارها پیش آمده که از سوی افراد عادی جامعه با این سوال مواجه می‌شوم که اصلا ما چرا داریم اینقدر از جشنواره حرف میزنیم.

وی همچنین در خصوص این پرسش که جشنواره فجر ایده‌آل چه جشنواره‌ای است؟ گفت: بنابراین من فکر می‌کنم باید این پرسش بنیادین را اول از همه مطرح کنیم که اصلا چرا و برای چه کسانی جشنواره را برگزار می‌کنیم. چرا که موضوع مهم این است که ما دچار فیگور کمیت محوری شده‌ایم و هرکسی که مدیر می‌شود به دنبال آمار و ارقام است و اینقدر آمارها اصالت پیدا کرده که خودمان را هم دارد مدیریت می‌کند و به نظر من راه‌حل برون رفت از این وضعیت فعلی بازگشت به عقلانیت و تصمیمات عقلانی است.

در بخش پایانی این نشست سعید قطبی‌زاده نیز در خصوص این سوال جشنواره فجر ایده‌آل چه جشنواره‌ای است؟ اظهار داشت: زمانی جشنواره فجر ایده‌ال خواهد بود که تعقل در آن باشد و این تعقل هم زمانی است که اجازه پرسش به افراد داده شود و جشنواره فجر زمانی جشنواره درستی خواهد شد که اجازه بدهد پرسش‌ها و نقدهای برگزاری ۳۵ دوره مطرح و از آن مهمتر این نقدها توسط مسئولین شنیده شود.

در بخش پایانی این نشست علیرضا رئیسیان نیز در پاسخ به این سوال گفت: این پرسش مثل این می‌ماند که بگوئیم کشور چگونه درست مدیریت شود. اما به طور کلی اصلا مطالبه‌ای از سوی مدیریت سینما در این خصوص وجود ندارد و ماهم هیچ احساس مشارکتی نمی‌کنیم و برقراری دیالوگ منقطع است. به طور کلی در طی این ۳۵ سال در کنار هر مدیریتی یک گروه کوچکی هستند و چون همواره خودشان را پاسخگو دانسته‌اند دیگر لزومی به مشارکت بقیه ندیده‌اند. در واقع مسایل فرهنگی راه حل بسیار ساده‌ای دارد و آن هم دیالوگ است که فعلا شاهد چنین ماجرایی نیستیم.



لینک منبع

pic
برچسب ها:

تعداد بازدید : 1,365 views
ادامه مطلب
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...

میلاد درخشانی: تصمیم عجیبی نگرفته‌ام

میلاد درخشانی: تصمیم عجیبی نگرفته‌ام

دسته بندی : اخبار سینما و موسیقی

۱۰ اسفند ۱۳۹۵  |  بدون نظر
interfilm



میلاد درخشانی – نوازنده و آهنگساز – در نشستی درباره کنسرت اسفندماه خود، انتخاب تالار وحدت برای این اجرا، تغییر اعضای گروه و آلبوم‌های جدیدش سخن گفت.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» و به نقل از ایسنا، درخشانی درباره کنسرتش که ۲۰ اسفندماه در تالار وحدت برگزار می‌شود، اظهار کرد: این اجرا در دو بخش باکلام و بی‌کلام طبق روال گذشته روی صحنه می‌رود و تقریبا همان کاری را ارائه خواهیم کرد که در فجر اجرا کردیم.

او ادامه داد: در این اجرا برخی دوستان با ما همکاری می‌کنند و برخی نیستند، به‌صورت کلی ما به یک گروه منسجم و خوبی رسیده‌ایم. تصمیم داریم قطعاتی از آثار باکلام آلبوم «اشارات نظر» و یک یا چند قطعه از آلبوم جدید را اجرا کنیم. به‌طور کلی ۱۶ قطعه را برای این کنسرت در نظر گرفته‌ایم که اجرای آن‌ها به حس و حال مخاطب بستگی دارد، زیرا تجربه نشان داده روی صحنه بهتر می‌توانم حال مخاطب را ببینم. به همین علت، در بعضی اجراها برخی قطعات را اجرا نمی‌کنم، زیرا احساس می‌کنم مخاطب با آن قطعه ارتباط برقرار نمی‌کند. همچنین احساس می‌کنم حالت بداهه برای مخاطب جذاب‌تر است.

درخشانی گفت: در این اجرا، ساز اصلی من عود است و گیتار نیز می‌نوازم. امیدوارم نقاط عطف کنسرتم به‌نحو احسن اتفاق بیفتد تا برای مخاطبانم جذاب‌ باشد.

این آهنگساز درباره نوازندگانی که در این کنسرت با او همراهی می‌کنند، توضیح داد: اعضای گروه من را پدرام درخشانی (نوازنده سنتور)، رضا تاجبخش (نوازنده بیس)، ژوبین کلهر (نوازنده کمانچه)، مصطفی شعبانی (نوازنده کلارینت و ساکسیفون)، صالح کیوان (نوازنده درامز)، امیرعلی رحمانی (نوازنده پرکاشن) و محمد شریعت (نوازنده کیبرد) تشکیل می‌دهند. محمد شریعت اولین‌بار است که با ما همکاری می‌کند و پس از همکاری من در آلبوم با رضا تاجبخش، این اولین اجرای صحنه‌ای ما با یکدیگر است.

درخشانی در پاسخ به این پرسش که چرا نوازندگانش را تغییر داده است؟ گفت: در ایران اصولا نمی‌توان به‌صورت حرفه‌ای گروه ثابتی داشت، زیرا به دلایل اقتصادی یا کاری، یک نوازنده در چهار گروه دیگر نیز ساز می‌زند که از اصول حرفه‌ای دنیا به دور است. البته برخی گروه‌ها تعهدنامه دارند، اما به‌طور کلی در ایران نمی‌توان اعضای گروهی را یک سال در کنار یکدیگر نگه داشت. من نتوانستم از یک اجرا تا اجرای بعدی، عده‌ای را کنار هم نگه دارم.

او که پیش از ظهر ۱۰ اسفند در تالار حافظ سخن می‌گفت، اظهار کرد: البته این موضع، بیشتر در موسیقی پاپ وجود دارد، من تلاش می‌کنم با کسانی کار کنم که دغدغه هنری و موسیقایی بیشتری داشته باشند، زیرا نوع کار من به‌گونه‌ای نیست که با دو – سه جلسه تمرین انجام شود و زمان می‌برد تا حسی که می‌خواهم، در کار درآید.

این نوازنده به پرسش دیگری مبنی بر چگونگی انتخاب تالار وحدت برای اجرایش، این‌گونه پاسخ داد: تالار وحدت یک سالن اجرای موسیقی است که ما داریم و هر کسی می‌تواند با درجه کیفی مناسب در آن و در هر سالن دیگری اجرا کند. تصمیم من برای اجرا در تالار وحدت، تصمیم عجیبی نیست. این سالن، سالن اصلی اجرای موسیقی در تهران است و حتما لازمه اجرا در آن را داشته‌ایم که روی صحنه می‌رویم.

درخشانی درباره آلبوم‌های جدیدش نیز گفت: آلبوم جدیدم که در حال کار روی آن هستیم و ضبط آن را هنگام تمرین‌ها و اجراها انجام می‌دهیم، ۱۲ قطعه باکلام دارد که در آن، از اشعار شعرای معاصر مانند اخوان ثالث، محمدعلی بهمنی، سهیل حسینی، حسین منزوی و خیام استفاده شده است. در این آلبوم با کیان پورتراب نیز یک اثر مشترک داریم. تنظیم آهنگسازی کل آلبوم برعهده خود من است.

او اضافه کرد: با مصباح قمصری یک آلبوم شامل سه‌نوازی بم‌کمان، تار و سازهای کوبه‌ای را نیز در دست داریم. نوروز نیز ضبط یک آلبوم بی‌کلام دیگر را با محوریت ساز عود شروع خواهیم کرد.



لینک منبع

pic
برچسب ها:

تعداد بازدید : 1,363 views
ادامه مطلب
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...

استقبال از هفته فیلم «عمار» در آرژانتین/ ماجرای حمله یک آشوب‌طلب

استقبال از هفته فیلم «عمار» در آرژانتین/ ماجرای حمله یک آشوب‌طلب

دسته بندی : اخبار سینما و موسیقی

۱۰ اسفند ۱۳۹۵  |  بدون نظر
interfilm


وحید جلیلی: ترامپ ذاتا نژاد پرست است

این روزنامه علاوه بر گفتگو با فابیو سوریتا مسئول اکران های جشنواره عمار در آرژانتین مصاحبه ای را نیز با وحید جلیلی رییس شورای سیاستگذاری جشنواره عمار داشت.

«کلارین ان» برای گفتگو با فابیو سوریتا تیتر «سینمای ایران ریشه در فرهنگ چند هزارساله دارد» و برای گفتگو با جلیلی تیتر «ترامپ ذاتا نژادپرست است» را انتخاب کرده بود.

این روزنامه علاوه بر این مطلبی را بر اساس حاشیه نگاری های خبرنگار خود از هفته فیلم جشنواره عمار تهیه کرده بود و علاوه بر نگاه به سینمای ایران و برخی مباحث سیاسی حول و حوش ایران، رقابت بین جشنواره عمار و جشنواره فجر در ایران را تحلیل کرده و آن را برای غرب جالب توجه دانسته بود.

اما روزهای پایانی هفته فیلم جشنواره عمار نیز با استقبال مردمی مواجه شد به گونه ای که فابیو سوریتا از این جشنواره گزارش داد که روزهای آخر مراسم همراه با گرمای هوا در حال شروع شدن بود که برق سالن قطع شد و گروهی در گوشه ای اجتماع کرده بودند و به قطعی برق اعتراض می کردند؛ اول فکر کردیم همه چیز دست به دست هم داده تا این بخش پایانی جشنواره با رونق کمتری برگزار شود، به ویژه با قطعی برق، دیگر آماده شده بودیم که لغو برنامه را اعلام کنیم اما با آرامش و اندکی صبر طبق برنامه قبلی و پس از اتصال مجدد برق مرحله پایانی جشنواره را آغاز کردیم.

سوریتا می گوید: خیلی ها از آقای ابوالقاسم طالبی صحبت می کردند که قبلا کارگردانی ناشناخته بود، اما امروز جایگاهش را بین مردم بوئنوس آیرس پیدا کرده است، درباره فیلم هایش نظر می دادند و از ایده هایش برای ساخت فیلم های تاریخی به این شکل در شعف بودند. کسانی بودند که از من اطلاعات بیشتری در مورد این رخدادهای تاریخی می خواستند و با قربانیان این وقایع ابراز همبستگی و همدردی می کردند.

استقبال از «تنهای تنهای تنها»

فیلم «تنهای تنهای تنها» احسان عبدی پور نیز مورد توجه قرار گرفت. سوریتا در این باره نوشت: «تنهای تنهای تنها» فیلمی بود که خیلی مورد استقبال واقع شد، درباره مستند «ایران عالی است» از زوایای مختلفی با من صحبت شد. گروهی آن را یک کار انسان شناسانه جالب می دانستند و گروهی دیگر آن را شبیه برنامه های تلویزیونی و در کل تمامی فیلم های کوتاه مورد رضایت جمع واقع شدند.

اتفاق مهم دیگری که در این روزها افتاده است حمله یک آرژانتینی به صف مردم و گیشه سینما بود که با شعارهایی علیه ایران که کشورمان را کشوری تروریستی می خواند قصد آشوب داشت اما با برخورد شدید تماشاگران آرژانتینی مواجه شد و بدون دخالت مسئولان جشنواره مجبور به ترک مکان شد.

در این بین کارشناسان و منتقدان بسیاری به سینماهای اکران فیلم عمار در آرژانتین مراجعه کرده و ضمن دیدن فیلم های سینمایی و کوتاه نظرات ویژه ای درباره سینمای ایران و انقلاب ارائه کردند که از جمله آنها لویس فرانک منتقد آرژانتینی و همچنین نماینده جشنواره بین المللی ماردل پلانا معروف ترین جشنواره آمریکای لاتین بودند.



لینک منبع

pic
برچسب ها:

تعداد بازدید : 1,430 views
ادامه مطلب
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...
صفحات :

تبلیغات
category
تبلیغات
category
تبلیغات
category